the STORY of TRIPLOID OYSTERS

X

Prywatność & Pliki cookie

ta strona używa plików cookie. Kontynuując, zgadzasz się na ich użycie. Dowiedz się więcej, w tym jak kontrolować pliki cookie.

Mam!

Advertisements

dawno temu były halcyonowe dni mórz, pełne wszelkiego rodzaju ryb i mięczaków, i laissez-faire polityka, która unikała jakiejkolwiek formy regulacji w sprawie rybołówstwa, czego najlepszym przykładem są opinie jednego z intelektualnych gigantów XIX wieku, Thomasa Huxleya, autodydaktycznego naukowca przyrodniczego, który nazwał się „buldogiem Darwina” ze względu na zagorzałą obronę kontrowersyjnych idei tego ostatniego i który był ojcem długiej linii geniuszy Huxleya. Jego zdaniem, dobrodziejstwa oceanów były uważane za niewyczerpane, a natura pozostawiona własnym urządzeniom, w prawdziwym duchu Wolnego Handlu i liberalizmu, była niemal nieskończenie odporna i mogła dostosować się do wszelkich nacisków narzuconych przez człowieka, tak że idea jakiegokolwiek zagrożenia przełowieniem została całkowicie odrzucona. Aby być uczciwym wobec Huxleya, pod koniec jego życia jego ton zmienił się, gdy stał się bardziej przekonany, że należy wprowadzić zarządzanie łóżkami ostryg i uznać niebezpieczeństwa związane z niektórymi praktykami. Poza Francją większość krajów nie wprowadziła żadnego realnego systemu regulacji, dopóki nie było za późno. Dziś tragedia całej tej naiwności, z jednej strony, a chciwości, z drugiej, jest zbyt oczywista. Stada drastycznie spadły, a rybołówstwo stało się znacznie bardziej uregulowane. Akwakultura jest postrzegana jako ekonomiczna i środowiskowa konieczność ochrony ograniczonych zasobów mórz. Jednak nie każda akwakultura jest zrównoważona, a w niedawnej książce Colina Nasha, the History of Aquaculture (2011), zgromadzono stos dowodów na niesmaczne zaangażowanie energetyki jądrowej i międzynarodowych koncernów chemicznych, takich jak Union Carbide, Dow Chemical i Sun Oil w akwakulturze w latach 1960/70, które miały katastrofalne konsekwencje dla środowiska morskiego. Akwakultura była postrzegana jako sposób na dobrą reklamę i zdobycie marki jako troskliwej firmy.

od samego początku nauka starała się zaangażować w akwakulturę. Jeden z jego pionierów, znany we Francji jako le père de la pisciculture, Victor Coste (1807-1873) był pierwotnie profesorem embriologii i przyczynił się do rozpowszechnienia zainteresowania metodami sztucznego zbierania dzikiej plwociny z ostryg. Był to wiek pierwszych wylęgarni, które powstały w celu badania i umożliwienia odradzania się ryb w sztucznych środowiskach. Ale nauka była generalnie powolna. Pierwsze eksperymentalne wylęgarnie na większą skalę rozpoczęto w latach 30.XX wieku, w Conwy w Walii (Wielka Brytania) pod kierownictwem najpierw Herberta Cole 'a (1911-1984), a później Petera Walne’ a (1926-1978) i w Milford w Connecticut (USA) pod kierownictwem Victora Loosanoffa (1899-1987). Większość prac ruszyła jednak dopiero po ii Wojnie Światowej. Selektywna hodowla i sztuczny chów ostryg w wylęgarniach były postrzegane jako sposób na zrekompensowanie zaniku dzikich zasobów i nieprzewidywalności tarła w chłodniejszym klimacie poprzez zapewnienie niemal nieograniczonego źródła plwociny do uprawy. Pierwsza komercyjna wylęgarnia nasion ostryg została otwarta na zachodnim wybrzeżu USA w 1967 r., ale jak większość wylęgarni była narażona na różne problemy biologiczne.

to była scena, w której młody i ambitny student postanowił stworzyć hybrydę, która nigdy nie istniała w przyrodzie. Narracja zaczyna się w zalesionym, górskim ośrodku badawczym, obecnie Ira C. Darling Marine Center, z widokiem na rzekę Damariscotta, na wybrzeżu Maine w północno-wschodniej Ameryce, gdzie w 1979 roku biolodzy morscy z University of Maine pracowali nad metodami pomagającymi ulepszyć lokalny przemysł skorupiaków. Ważne było znalezienie sposobów, aby ryby rosły szybciej w chłodniejszych wodach, aby przezwyciężyć problemy nieregularnego tarła w tak niskich temperaturach i zarobić więcej pieniędzy, produkując Skorupiaki do spożycia przez cały rok. Pomysł hodowania stada wylęgarni nie był nowy, ale produkcja sterylnej ostrygi była czymś, co byłoby zaprzeczeniem podstawowej funkcji natury, reprodukcji, tak aby można było poprawić zawartość mięsa, smak i teksturę. Uważano, że zamiast wykorzystywać zapasy glukozy i glikogenu w produkcji gamet i zmniejszać zawartość mięsa nawet o 70%, sterylna Ostryga może zostać uwolniona, aby wykorzystać tę energię do wzrostu mięsa i muszli, skracając w ten sposób czas uprawy ostrygi nadającej się do sprzedaży. Inną korzyścią w szybciej rosnącej ostrydze było to, że mogła osiągnąć rozmiar rynkowy, zanim była podatna na określone rodzaje pasożytów, takich jak ten powodujący chorobę Dermo (Perkinsus marinus). Jednym słowem, sterylny triploid miał zostać stworzony, ponieważ miał niezbicie sens marketingowy.

Ira C. Darling Marine Center na Uniwersytecie Maine

historia ostrygi trójploidalnej to fascynujący i do pewnego stopnia przerażający rozdział w historii akwakultury. Uosabia pragnienie człowieka, by opanować nieprzewidywalność Natury i wznieść się ponad nią, ale stawia także niewygodne pytania o to, do czego człowiek dążył w dążeniu do modyfikacji ekologii natury. Sir Maurice Yonge (1899-1986), wybitny zoolog morski swoich czasów, napisał w swoich ostrygach o przyszłości kultury ostryg: „im więcej człowiek ingeruje w naturę, tym większe stają się problemy, które stwarza (1960, 189).

tutaj mogą być potrzebne pewne elementarne fakty dotyczące biologii genetycznej. W królestwie zwierząt prawie wszystkie gatunki są diploidalne, to znaczy każda z ich komórek somatycznych zawiera dwa zestawy homologicznych chromosomów, po jednym od męskiego i żeńskiego rodzica. Komórki somatyczne powodują rozwój indywidualnego ciała poprzez proces mitozy, w którym komórki dzielą się poprzez replikację DNA, zachowując w ten sposób dwa zestawy identycznych chromosomów. Komórki zarodkowe, które są odpowiedzialne za rozmnażanie i tworzenie nowego pokolenia, znajdują się w gonadach i rozwijają się w męskie i żeńskie gamety (tj. plemniki i jajo). Ten proces, w którym komórki zarodkowe rekombinują swoje genetyczne cząsteczki DNA homologicznych chromosomów (synapsis) i tracą jeden ze swoich zestawów chromosomów i stają się haploidalnymi (pojedynczy zestaw chromosomów) komórkami potomnymi lub gametami nazywa się mejozą. Jak krótko pisała para biologów genetycznych: „istotą seksu jest rekombinacja mejotyczna.”(Nigdy nie nauczyliśmy się tego w szkole!). Mejoza obejmuje skomplikowane fazy separacji chromosomów, rearanżacji i segregacji przed utworzeniem nowych komórek haploidalnych, wszystko w stosunkowo krótkim czasie, chociaż dzieli się na dwa główne etapy, mejozę I I II. w każdym z tych dwóch etapów, szczególnie tak zwane ciała polarne są wytłaczane (uwalniane) i służą jako biologiczne wskaźniki rozwoju mejozy, zwłaszcza w tworzeniu trójploidalnych komórek jajowych. Jednak proces mejozy u wielu mięczaków morskich, w tym ostryg, jest opóźniony i zakończony dopiero po zapłodnieniu, podczas gdy u większości innych zwierząt proces ten odbywa się przed zapłodnieniem. Jest to skomplikowany i niesamowity proces mejozy, który jest manipulowany poprzez hamowanie lub blokowanie uwalniania ciał biegunowych w mejozie I lub mejozie II, w celu zapewnienia, że jajo zachowuje swoje dwa zestawy chromosomów. Normalnie, jeden zestaw chromosomów zostałby wyrzucony, aby zrobić miejsce dla zestawu chromosomów dostarczanych przez męskie plemniki, aby zapewnić kontynuację diploidy w organizmie. Jeśli ta manipulacja się powiedzie, zapłodnione jajo zawiera trzy zestawy chromosomów, czyli staje się komórką triploidalną, która następnie może przejść mitozę w zwykły sposób. Ogólnie zakładano, że dorosłe triploidy są sterylne, ponieważ ich trzy zestawy homologicznych chromosomów nie mogą skutecznie rekombinować podczas mejozy.

u ludzi i ssaków ogólnie stan triploidy jest zawsze zagrażający życiu, jeśli nie śmiertelny, ale w świecie nie-kręgowym i roślinnym istnieje wiele gatunków, które występują w naturalnych Stanach poliploidy (kilka zestawów chromosomów). Na przykład istnieją dzikie gatunki jagód należących do rodzaju Vaccinium, takie jak borówki, żurawiny i borówki Borówki, które są poliploidami (tetraploidami i heksaploidami), a także diploidami. Istnieją nawet odmiany winogron, które odkryto, że mają tę cechę. Niektóre powszechne owoce rolnicze, takie jak melony, banany i pomarańcze, zostały również przekształcone w poliploidy, aby rosły większe i szybsze.

w międzyczasie w Maine, badania były ukierunkowane na tworzenie skorupiaków poliploidalnych, a po serii prób i błędów eksperymenty, jedna technika, która została zastosowana na małż, a także łososia i pstrąga tęczowego w Norwegii na początku lat 70-tych, została wybrana z uczciwym udziałem szczęśliwych zbiegów okoliczności. Polegało to na wprowadzeniu toksycznej substancji chemicznej, mykotoksyny, cytochalazyny B, w krytycznym momencie podczas mejozy do nowo zapłodnionego jaja, aby zapobiec redukcji dwóch zestawów żeńskich chromosomów do jednego, tak aby skończyło się na trzech zestawach (triploidy). Czas, czas trwania i poziomy dawkowania były kluczowe i mogły w najgorszych przypadkach powodować nieprawidłowości genetyczne (aneuploidia) i wysoką śmiertelność na różnych etapach rozwoju larw. Optymalnym momentem wprowadzenia toksycznej substancji chemicznej było podczas mejozy II zahamowanie uwalniania drugiego ciała polarnego i w ten sposób wytworzenie triploidalnej zygoty (zapłodnionego jaja).

indukowana Triploidia

rozwój chemicznie indukowanych triploidalnych zygot podczas mejozy II

ta laboratoryjna technika stosowania cytochalazyny B została stopniowo udoskonalona i zapoczątkowała nową erę w uprawie ostryg, w której sztuczny, rzekomo sterylny gatunek, nie zmodyfikowany genetycznie jednak triploid, mógł być użyty do szybszego wytwarzania bardziej mięsistej i soczystej ostrygi, a nawet do latem miesiące „r-less”. Młodym absolwentem tej pracy był Standish K. Allen Jnr, który wraz ze swoim przełożonym herbem Hidu i mentorem Jonem Stanleyem, przypisuje się innowacyjnym badaniom, przeprowadzonym z ostrygą Wschodnią lub Atlantycką, Crassostrea virginica, chociaż nie zadał sobie trudu, aby opatentować swój” wynalazek”. W ich pracy z 1981 roku pojawił się pomysł stworzenia ostryg o parzystej liczbie zestawów chromosomów, takich jak tetraploidy (cztery zestawy), które mogłyby wówczas synapsy i być płodne. Jednak miejscowi hodowcy ostryg w Maine byli wtedy zbyt konserwatywni, aby przyjąć tę nową technologię, a istniejące wylęgarnie były małe i bardziej eksperymentalne niż komercyjne.

w 1983 roku Allen wyjechał na północny zachód, by ostatecznie ukończyć studia doktoranckie u znanego biologa w tej dziedzinie, Kennetha Chew ’ a, w Seattle, gdzie przemysł ostryg był znacznie bardziej skomercjalizowany i gotowy do pracy nad ostryg pacyficznych, Crassostrea gigas. Ponieważ ta ostatnia Ostryga nie była w stanie rozmnażać się naturalnie w zimniejszej wodzie Pacyfiku, dobrze ugruntowane wylęgarnie zaczęły już produkować diploidalne nasiona ostryg do uprawy. On i inna badaczka, Sandra Downing, z powodzeniem zastosowali tę technikę w 1985 roku do dużych partii ostryg w komercyjnej wylęgarni, której właściciele chcieli opatentować proces. Patent został w odpowiednim czasie odrzucony ze względu na to, że wcześniejsza publikacja (w 1981 r.) procesu oznaczała, że nie jest on już oryginalny. Jednak końcowy wynik wniosku w 1987 r. stworzył historyczny precedens, jako przełomowy przypadek sądowy, ponieważ po raz pierwszy w historii przyznano, że patenty mogą być przyznawane nowym gatunkom zwierząt, genetycznie zmienionym lub zmodyfikowanym przez naukę. Nagle drzwi do świata nowoczesnej biotechnologii zostały szeroko otwarte przez to orzeczenie.

mimo to, obawy zdrowotne dotyczące rakotwórczości, cytochalazyny B, rosły ze względu na jej związek z rakiem, a FDA (Food and Drug Administration) debatowała, czy zakazać jej stosowania w komercyjnych wylęgarniach. Obaj naukowcy postanowili wypróbować inną metodę produkcji triploidów poprzez poddanie jaj ostryg ciśnieniu hydrostatycznemu i tym razem ich zgłoszenie patentowe zostało przyjęte. Inną metodą, która została również zastosowana było poddanie fazy onsetting mejozy skrajnym temperaturom. Alternatywą dla cytochalazyny B było zastosowanie inhibitora enzymu, 6-dimetyloaminopuryny (6-DMAP). Jednak wadą tych czterech form indukowanej triploidii było to, że prowadziły one do wysokiej śmiertelności larw ostryg w wylęgarniach z powodu ciężkości leczenia, że wskaźnik sukcesu był różny i że niektóre triploidalne ostrygi były na tyle niestabilne, że mogły powrócić do diploidów, gdy rosły lub były w stanie się rozmnażać, a więc nie były całkowicie sterylne. Istnieją inne sprzeczności, że triploidy produkowane wcześniej w mejozie (tzw. mejoza I) rosły szybciej, ale były podatne na większą śmiertelność niż triploidy produkowane później podczas mejozy II. Ale szybszy wzrost mógł być również spowodowany faktem, że komórki triploidalne miały 33% większą objętość niż komórki diploidalne. Ponieważ cały proces był obarczony ryzykiem i problemami, szukano innych sposobów.

po 36 miesiącach

różnice w wzroście między ostrygą triploidalną i diploidalną po 36 miesiącach

pomoc przyszła od innego nie-rodzimego źródła, chińskiego genetyka, który wyemigrował do Seattle w 1985 roku, aby kontynuować pracę podyplomową, Ximing Guo, i chciał pójść o krok dalej i stworzyć tetraploidalną ostrygę (z czterema zestawami chromosomów), która gdyby była hodowana z naturalnym diploidem, wytworzyłaby „naturalny” triploid, unikając w ten sposób użycia toksycznych i nowotworowych substancji chemicznych. Problem polegał na tym, że jajo diploidalne było zwykle zbyt małe, aby pomieścić dwa dodatkowe zestawy chromosomów i wszystkie jego próby zakończyły się niepowodzeniem. W międzyczasie Standish Allen przeniósł się z powrotem na wschodnie wybrzeże i w 1989 roku zdobył swój pierwszy pełny etat na Uniwersytecie Rutgers i jego Haskins Shellfish Research Laboratory. W ciągu kilku lat udało mu się przekonać Guo, aby do niego dołączył i obaj zaczęli pracować razem nad specyficznym problemem stworzenia płodnego triploida z wystarczająco dużymi jajami, chociaż od początku ostrygi triploidalne miały być całkowicie sterylne i niezdolne do rozwoju GAMET. Sporadycznie obserwowano jednak istnienie tak płodnych triploidów. Po zidentyfikowaniu tych triploidalnych ostryg i ich dużych jaj, Guo i Allen nadal uciekają się do cytochalazyny B, aby upewnić się, że triploidalne jaja mogą być manipulowane podczas mejozy I, aby pomieścić inny zestaw chromosomów od męskich diploidów, a następnie rosną w ostrygi. Stwierdzono, że absolutnie konieczne było monitorowanie czasu wskaźników biologicznych w rzeczywistych zdarzeniach mejotycznych w poszczególnych triploidalnych jajach samic, a nie kierowanie się bardziej ogólnymi kryteriami, jeśli tetraploidy miały być skutecznie hodowane, ze względu na większą zmienność i asynchroniczność triploidalnych jaj niż u diploidalnych odpowiedników. Nawet wtedy średni wskaźnik powodzenia po ośmiu dniach wynosił około 12% (choć inni odnotowali znacznie niższe liczby), a zdecydowana większość zapłodnionych jaj była zdeformowanymi aneuploidami. Innymi krytycznymi parametrami były poziom zasolenia i temperatury oraz długość czasu spędzanego przez jaja zanurzone w wodzie morskiej. Według jednej z prac napisanych przez tych dwóch naukowców i dwóch chińskich kolegów, główną przyczyną powstawania tetraploidów był mechanizm podczas kluczowego etapu mejozy II, zwany zjednoczoną segregacją dwubiegunową, kiedy homologiczne chromosomy są segregowane na różne komórki. To dość ironiczne dziwactwo natury, że podaż sterylnych ostryg zależy od tego, że te same ostrygi w ogóle nie są sterylne!

naturalna Triploidia

produkcja naturalnych triploidalnych zygot przy użyciu tetraploidalnych samców i diploidalnych samic

w 1993 r.Guo i Allen stworzyli w laboratorium nową tetraploidalną ostrygę: był to drugi raz, gdy Allen wynalazł Sztuczną ostrygę, ale teraz nie zamierzał przegapić stworzenia patentu na swoją pracę. W przypadku regularnego zapewnienia dostaw tetraploidalnych ostryg, można je było wykorzystać, częściej niż samce, na dużą skalę do rozmnażania się z diploidami żeńskimi, aby produkować „naturalne” triploidalne potomstwo do uprawy. Te „naturalne” triploidy były po zaledwie 9 miesiącach wzrostu aż o 50% większe od zwykłych ostryg diploidalnych, co zadowoliło zarówno naukowców, jak i hodowców, a nawet o jedną trzecią większe od indukowanych triploidów. Ze względu na rosnące uzależnienie przemysłu ostryg od wylęgarni do dostarczania nasion ostryg ostryg pacyficznych, Crassostrea gigas, zarówno hodowcy, jak i wylęgarnie szybko zareagowały na rozwój technik tri – i tetraploidii, zwłaszcza na zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Obecnie większość nasion ostryg dostarczanych przez wylęgarnie komercyjne do uprawy to triploidy, produkowane różnymi opisanymi metodami, chociaż partie produkowane starszymi metodami często mogą zawierać diploidalne ostrygi.

Patent Stanów Zjednoczonych

5,824,841

Guo, et al.

Październik 20, 1998

tetraploidalne Skorupiaki

Streszczenie

przedstawione w niniejszym wynalazku są nowymi tetraploidalnymi mięczakami, w tym ostrygami, przegrzebkami, małżami, małżami i abalonem. Przedstawiono również sposób wytwarzania tetraploidalnych mięczaków oraz sposób wytwarzania triploidalnych mięczaków przez łączenie nowych tetraploidalnych mięczaków z diploidalnymi mięczakami.

Guo; Ximing (Glassboro, NJ), Allen, Jr.; Standish K. (Mauricetown, NJ)
)
Appl. Nie.: 08/895,077
wpisano: lipiec 16, 1997

patent (United States Patent 5824841) został przyznany w 1998 r. zarówno Guo, jak i Allen. Następnie założyli specjalną firmę start-up do tworzenia mięczaków tetraploidalnych z Rutgers University, 4cs Breeding Technologies, Inc, która dostarcza opatentowane ostrygi tetraploidalne do licencjonowanych wylęgarni, które chcą hodować triploidy gwarantowane w 100% do uprawy.

teraz jest to najczęstszy sposób produkcji triploidalnych nasion ostryg w wylęgarniach do uprawy ostryg, a ta zależność od technologii tetraploidalnej rośnie z roku na rok, szczególnie w Ameryce Północnej. Allen nadal pracuje nad wytwarzaniem odpornych na choroby szczepów tetraploidów i łatwo zauważyć, jak badania prowadzone przez niego i innych, na przykład teraz w Aquaculture Genetics and Breeding Technology Center w Virginia Institute of Marine Sciences, nad manipulacją zestawem chromosomów ostatecznie doprowadzą, jeśli jeszcze nie, do selekcji genetycznej, do rozwoju określonych szczepów ostryg triploidalnych, które nie tylko rosną szybciej i większe, ale będą również miały szczególne cechy muszli i będą w stanie oprzeć się wirusom, pasożytom i zanieczyszczeniom, a nawet w odpowiednim czasie. kurs-do obszaru transgeniki i modyfikacji genetycznej, gdzie wprowadza się materiał DNA z innego gatunku. Ponadto istnieją obawy co do długoterminowego ryzyka stosowania przez pokolenia mikotoksyn, takich jak cytochalazyna B, w tworzeniu tetraploidów pierwszej generacji, ponieważ bardzo niewiele wiadomo o takich skutkach.

ostrygi zawsze były uważane, podobnie jak wiele innych skorupiaków, za jeden z ostatnich naturalnych produktów i często były sprzedawane jako takie. Jeśli stopniowo tracą nie tylko ten status, a także reputację, mogą pojawić się konsekwencje dla ich konsumpcji. Na szczęście nadal uprawiane są zapasy dzikich ostryg, a nawet nasiona z tych zapasów, które są sprzedawane innym hodowcom i miejmy nadzieję, że będzie to kontynuowane i zachowane.

Francja to kolejny kraj, który czerpie korzyści z uprawy triploidów, znanych tam jako L ’ Huître des quatre saisons – Ostryga na cztery pory roku. Od 1997 roku, kiedy IFREMER – Państwowy Instytut Badawczy eksploatacji morskiej – zakupił ostrygi tetraploidalne do hodowli, wielu kultywatorów entuzjastycznie kupowało nasiona ostryg z wylęgarni, które stały się dostępne na rynku w 2000 roku. Wciąż jednak pojawiają się kontrowersje etyczne dotyczące ich miejsca i wpływu na różnorodność biologiczną ekosystemów morskich, a także wśród konsumentów sceptycznie nastawionych do produktu.

jednak z drugiej strony Nauka i człowiek robią wszystko, co w ich mocy, aby przyćmić naturę, ale natura będzie miała ostatnie słowo lub śmiać się cokolwiek, a człowiek zawsze będzie grał w desperacką grę, w której zasady są potajemnie zmienione i która prawdopodobnie doprowadzi nas do nieodwracalnego kataklizmu. Szacuje się już, że 85% wszystkich rodzimych RAF ostryg wyginęło na całym świecie, a w wielu obszarach straty wynoszą ponad 99%. Ale to nie tylko rafy, które zniknęły, ale prawdopodobnie ważniejsze całe ekosystemy morskie, które ostrygi w zasadzie zapewniają: usługi takie jak filtracja wody, pożywienie i siedliska dla innych gatunków oraz stabilizacja i obrona wybrzeża. Aby osiągnąć zrównoważony rozwój w połowach ostryg, należy ściśle egzekwować ochronę raf i zarządzanie nimi, w tym ustanawianie obszarów chronionych i zakaz niszczycielskich praktyk odłowu. Wspólne i skoordynowane wysiłki różnych zainteresowanych stron, takich jak rybacy, przedsiębiorstwa zajmujące się akwakulturą, agencje publiczne, grupy zajmujące się ochroną środowiska i ochroną środowiska oraz inne organizacje pozarządowe, są absolutnie konieczne, aby osiągnąć długoterminową odbudowę RAF ostryg i zrównoważone zbiory, a nie krótkoterminowe cele związane z połowami typu „put-and-take”, które często miały miejsce. Ale wszystko to idzie na przekór sposobom i zmianom życia w Autonomii, które od wieków naznaczają rybaków, wodniaków i społeczności morskie; teraz musieli również oprzeć się przytłoczeniu przez urbanizację, gentryfikację i uprzemysłowienie. I widzieli źródło ich utrzymania najechane i przejęte przez konglomeraty i plecami do muru stały się zaborcze na ich terytorium morskim, być może jako ostatni desperacki środek, aby chronić jego malejące bogactwa. W pewnym sensie, kto może ich winić? Raczej nieuniknione rozprzestrzenianie się zurbanizowanego życia we wszystkich jego awatarach zabiło ostrygi, szalony popyt i nadmierną konsumpcję, choroby, zanieczyszczenia i zakwaszenie – w kilku słowach współczesna cywilizacja. Teraz do najbardziej wzorowych nosicieli tych ostatnich, naukowców, należy opracowanie rozwiązań laboratoryjnych, które naprawią i odbudują wyczerpane brzegi ostryg, które kiedyś wypełniały nasze wody przybrzeżne.

Villeneuve, A. M. & K. J. Hillers: skąd mejoza? Cell, 106 (2001), 647-650.

Stanley, J. G., S. K. Allen and H. Hidu: Polyploidy induced in the American Oyster, Crassostrea Virginica, with Cytochalasin B. Aquaculture, 23 (1981), 1-10.

Que, H. et al: segregacja chromosomów w zapłodnionych jajach z triploidalnych ostryg pacyficznych. Crassostrea gigas (Thunberg), po zahamowaniu ciała polarnego 1. Biological Bulletin, 193 (1997), 14-19.

Beck, M. W. et al: _oyster Reefs at risk and recommendations for conservation, restoration and management. Bioscience, 61 (2011), 107-116.

diagramy triploidalne zostały zaczerpnięte ze strony internetowej firmy 4cs Breeding Technologies, Inc. http://www.4cshellfish.com
ogłoszenia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.